Historia piwa jest barwną opowieścią, sięgającą być może nawet dziesiątek tysięcy lat wstecz.

Związana jest z rozwojem rolnictwa oraz wykorzystaniem zbóż, do wypieku chleba, którego najstarszą formą jest podpłomyk. To właśnie on, w połączeniu z wodą, stanowił bazę do warzenia pierwszych piw w dziejach ludzkości.

Beczki z piwem

Pierwsze Piwo

Według różnych źródeł, udało się ustalić, iż pierwsze piwo, mogło zostać wyprodukowane 10 000 lat temu. Z tamtego okresu pochodzą znalezione przez archeologów, gliniane naczynia, które były pokryte charakterystycznym osadem. Wskazywałoby to na to, że pierwsze piwo pochodzi właśnie z tamtego okresu, z terenów Turcji.

Jednak pierwsze, pisemne wzmianki o piwie są datowane na rok 4000 p.n.e. Wynalezienie piwa przypisuje się więc, ówcześnie zamieszkującym tereny dzisiejszego Iranu, Sumerom.

Piwo ważone w Mezopotamii, niczym nie przypominało złocistego napoju, który dzisiaj tak wszyscy uwielbiamy, zwłaszcza w upalne dni. Skoro powstawało z mieszanki chleba i wody, możemy wyobrazić sobie, że przypominało raczej niezbyt zachęcającą paćkę. Dosładzane było miodem lub daktylami. Piwo to było mętnym napojem, dlatego też było pite przez trzcinową słomkę.

W starożytnej Mezopotamii nawet 40% wyhodowanych zbóż przeznaczone było do produkcji piwa. Już wtedy istniały jego różne gatunki – źródła historyczne podają, że było ich aż 16.

Podstawowym podziałem, był podział na piwo ciemne – mocne, przeznaczone dla mężczyzn oraz piwo jasne – pszeniczne, które charakteryzowało się lekkością i przeznaczone było dla kobiet.

Piwo, uważane w ówczesnym świecie za „napój bogów” pełniło wiele funkcji. Owszem było zachętą do dobrej zabawy, ale także ofiarą dla bogów oraz lekarstwem, a nawet formą płatności. Podobno za piwo, można było wykupić narzeczoną.

Dowodem na to, że piwo było uznawane za lekarstwo, jest dokument, pochodzący z 1550 r. p.n.e. – „Papirus Ebersa”, który opisuje leczenie zaparć, poprzez dodanie cebuli do piwa czy leczenie niestrawności mieszanką oliwek z opisywanym napojem. Okłady z piwa były stosowane do zmniejszenia bólu porodowego. Uważano także, że jest niezbędne w prawidłowym rozwoju dziecka.

Kiedy imperium Sumerów upadło, rozwój sztuki warzenia piwa, przejęli Babilończycy. Można znaleźć wiele wzmianek o tym, że to właśnie oni jako pierwsi zaczęli dodawać do piwa chmiel.

Sztuka ważenia piwa w Babilonie była uregulowana prawnie. W słynnym Kodeksie Hammurabiego, aż cztery paragrafy poświęcone są tej tematyce.

Piwo w starożytności

Kolejną, starożytną nacją, która przykładała ogromną wagę do piwa, był Egipt.

To właśnie w Egipcie odkryto pierwszy na świecie browar. Znajduje się on w ruinach miasta Hierankopolisk i datuje się go na 3 400 lat p.n.e.

Dla Egipcjan piwo było bardzo ważnym elementem pożywienia, o czym mógł świadczyć fakt, iż posiadało własny hieroglif, którym było oznaczane. Na liście produktów, które były niezbędne do przeżycia zajmowało drugie miejsce, będąc w tej hierarchii zaraz za chlebem. Było również najważniejszym darem, składanym zmarłemu do grobu.

Jeżeli chodzi o starożytne imperia, to w starożytnej Grecji oraz Rzymie, piwo zostało wyparte przez wino, które w tych krajach zajmowało pierwsze miejsce. Oczywiście piwo również było tam ważone i spożywane, jednak znacznie w mniejszych ilościach.

Aż do średniowiecza piwowarstwo rozwijało się głównie w krajach Europy Północnej. Ów napój, rozgościł się na dobre na naszym kontynencie, kiedy to klasztory zajęły się jego wytwarzaniem. Będące ośrodkami kultury i sztuki, stały się również centrum piwowarstwa. Śmiało można powiedzieć, że początkowo to właśnie mnisi mieli „monopol” na warzenie piwa. Wytwarzali je głównie dla siebie, gdyż był to ich podstawowy napój, bardzo rzadko zastępowany wodą, która w owych czasach nie należała do najzdrowszych trunków. Była siedliskiem bakterii i zarazków, drogą przenoszącą choroby zbierające śmiertelne żniwo. Dodatkowo fakt, iż piwo było poddawane obróbce cieplnej, dawało świadomość tego, że jest ono pozbawione wszelkich drobnoustrojów oraz zanieczyszczeń.

W tym okresie wiele opactw utrzymywało się z produkcji piwa. Zakonnicy, głównie benedyktyni i cystersi, eksperymentowali z różnymi dodatkami, aby nadać piwu niepowtarzalny smak czy zapach.

Czas „monopolu” dobiegł końca. W XII w. piwo zaczęto warzyć również na dworach pańskich oraz w miastach. Browarnictwo klasztorne i miejskie coraz bardziej rozkwitało. Powstawały browary miejskie. Historia i udoskonalanie tego napoju, doprowadziły do tego, że piwo zostało uznane, za „najbardziej demokratyczny napój”, a to dlatego, że pite było przez najwyższe, a zarazem najniższe klasy społeczne.

Piwo współcześnie

Jeżeli chodzi o przedstawienie piwa w czasach współczesnych, możemy zauważyć, że jego opinia nie uległa zbyt dużej zmianie. Piwo nadal jest najczęściej wybieranym alkoholem podczas spotkań towarzyskich i nie tylko. Niejednokrotnie możemy usłyszeć jak ów złoty trunek nazywany jest „napojem bogów”, co miało już miejsce w starożytnej Mezopotamii, a więc z miejsca, z którego napój ten się wywodzi. Co prawda zmianie uległa postać piwa – nie jest już mętną breją, którą musimy cedzić przez słomkę, chociaż… Nawyk picia przez rurkę chyba pozostał, zwłaszcza wśród płci pięknej. Nadal jednak piwowarzy starają się za wszelką cenę udoskonalić ten napój, wykrzesać z niego jeszcze odrobinę oryginalności, pozyskać smak czy aromat, który będzie w stanie nas – konsumentów, zaskoczyć, zszokować, zachwycić. Nadal powstają nowe, ogromne koncerny piwowarskie, produkujące piwa na skalę światową, tworzące marki, znane na całym świecie. Powstają jednak też browary rzemieślnicze, które mają w swojej ofercie produkty, które trafiają w podniebienia tylko nielicznych koneserów tego wielowymiarowego napoju.

5/5 - (1 vote)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.